Clickertraining


<- Terug

|



Bron: hondenuniversiteit.nl
Afbeelding door Lili Chin

De clicker is een plastic behuizing met daarin een metalen plaatje wat je in kunt drukken en daardoor een klik-geluid maakt. De clicker wordt gebruikt ter aankondiging van een beloning, meestal voer. Wij noemen dit een secundaire bekrachtiger. De hond leert het geluid van de clicker te associëren met de komst van voer. Dit leerprincipe berust op de klassieke conditionering.

Aanleren
Eerst moet de hond de associatie leren: klik = voer. Het geluid betekent aanvankelijk immers niets voor hem maar gaat een betekenis krijgen. Je drukt op de clicker en geeft een voertje. Zo simpel is het. Dat herhaal je meerdere keren snel achter elkaar. Check regelmatig even of de hond de associatie al gelegd heeft dus na een paar keer klik = voertje, geef je een klik en wacht je even. Als de hond je dan vragend aankijkt, heeft hij het begrepen. Als hij de andere kant op kijkt of misschien zelfs wegloopt, is het kwartje nog niet gevallen. Geen nood. Elke hond kan het leren; de een heeft meer tijd nodig dan de ander.

Let op dat je geen gedrag vraagt voor de klik. Dat komt later pas. Wees er dus bedacht op dat je hond niet steeds alleen maar zit tijdens het aanleren. Ga ook lopen – hij loopt vanzelf mee – tijdens het aanleren of klik als je hond staat of ligt. Honden leggen erg snel verbanden tussen dingen die gelijktijdig plaatsvinden. Herhaal daarom de oefening ook op verschillende plekken zoals binnen en buiten. Kortom, zorg ervoor dat de associatie “klik=voer” niet gekoppeld is aan een bepaalde plek of bepaald gedrag.

Training
Als de hond begrijpt dat hij voor elke klik een voertje krijgt, kun je gedrag gaan vragen om een klik te verdienen. Dat kan van alles zijn. Variërend van “zit” tot een compleet doggydance-nummer. Honden die in films spelen of werken als hulphond, hebben vrijwel allemaal clickertraining gehad. Het is een krachtig middel om bepaald – vooral heel specifiek gedrag – aan te leren.


Valkuilen

  • Clickertraining lijkt dus alleen maar voordelen te hebben. Als je al een nadeel zou kunnen bedenken is dat hooguit dat je altijd je clicker bij de hand moet hebben. Zorg er dus voor dat je meerdere exemplaren in huis hebt (ze kosten bijna niks) zodat er eentje in elke jaszak zit, op tafel ligt etc. De overige nadelen zijn eigenlijk niet toe te schrijven aan het principe van de clicker maar aan fouten bij het aanleren dan wel het gebruik. Zo gebruiken sommige eigenaren de clicker om hun hond te roepen. Hij weet immers dat na de klik het voertje komt dus komt hij naar je toe. Daar is de clicker dus niet voor bedoeld.
  • Clickertraining is een manier om nieuw gedrag aan te leren. Het is dus niet de bedoeling je leven lang met een clicker op zak te lopen. Bij clickertraining is vooral het shapen (uitstellen van klik en beloning om gedrag te vormen) van belang. Wanneer je voor eenvoudig gedrag blijft belonen wordt het steeds moeilijker een stapje verder te gaan.
  • Klik = klaar. Dat wil zeggen als jij klikt, beloon je je hond en daarna start opnieuw een oefening. Sommige enthousiastelingen vragen na de klik om nog meer gedrag maar dat is niet de afspraak die je met jouw hond gemaakt hebt. Als jij op een verkeerd moment klikt, geef je toch het voertje. Dat is dan jouw fout! Honden zijn enorm vergevingsgezind dus je verpest hem echt niet door één verkeerd beloon moment.

Er is heel veel geschreven over clickertraining. Karen Pryor ontwikkelde deze methode bij het trainen van dolfijnen waarbij in plaats van de clicker een fluitje wordt gebruikt waarna een visje volgt. Karen Pryor schreef een leuk boekje over clickertraining: Een hond en een dolfijn.

Delen via:
Share this page via Facebook Share this page via Twitter
This entry was posted in Hondsdol. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


vier − 3 =