Hondentaal


<- Terug

|



Door: Annemarie de Haan

Heb je je ooit afgevraagd waarom je hond van die vreemde geluiden maakt tijdens het eten? Of waarom hij zijn oren in zijn nek legt als hij een vreemde ontmoet? Honden praten met ons, maar in een andere taal. Om onze hond goed te begrijpen en hem goed dingen duidelijk te maken is het belangrijk zijn taal te leren. Ook de context waarin de hond het gedrag laat zien is daarbij belangrijk. Een hond met een hoge houding die lekker loopt de snuffelen in het park, kan iets anders betekenen dan een hond met een hoge houding die een andere hond nadert. Maar het moeilijkste bij het ‘lezen’ van onze hond is om niet allerlei menselijke interpretaties te geven aan zijn gedrag. Als een hond die onderdanig gedrag laat zien als zijn baas thuis komt, dan voelt hij zich niet schuldig. Schuld is een emotie die honden niet hebben. Waarschijnlijker is het dat de baas van deze hond bij thuiskomt signalen afgeeft die de hond verontrusten. Zijn lage houding betekent dan alleen dat hij de baas als meerdere erkent of misschien is hij bang voor zijn baas.

 

Honden communiceren op verschillende manieren. Ze gebruiken hun lichaamstaal, hun gezichtsexpressie, maar ook hun stem (blaffen, piepen, janken). Jouw hond gebruikt al deze methodes niet alleen bij andere honden, maar ook bij jou als mens. Jouw hond doet heel erg zijn best om jou te begrijpen. Honden kunnen honderden verschillende signalen van hun mensen leren begrijpen, maar veel van onze menselijke communicatie gaat toch verloren voor de hond. Een hond begrijpt bijvoorbeeld geen sarcasme. Om goed te communiceren met onze hond is het dus belangrijk zijn taal te leren.

 

 

 

Een zelfverzekerde en ontspannen hond:
– Een hoge houding
– Een langzaam kwispelende staart
– Oren omhoog, maar ontspannen
– Kleine pupillen, zachte ogen
– Mond gesloten of de lippen iets van elkaar

Een bange of nerveuze hond:
– Een lage houding
– Staart aangetrokken onder het lichaam
– Oren naar achteren gedraaid
– Ogen wijd open, het oogwit is te zien
– Mond open, de hond hijgt

Een zelfverzekerde agressieve hond:
– Een stijve hoge houding
– Staart stijf rechtop, een stijve kwispel
– Oren rechtop
– Gerimpelde snuit, de hond trekt zijn lip op en laat tanden zien
– Borstelen; de haren op de rug en schouders staan overeind
– Grommen, Gromblaffen

Een angstig agressieve hond:
– Een lage houding
– Staart aangetrokken onder het lichaam
– Oren liggen naar achteren gedraaid
– Ogen wijd open
– Lippen naar achteren getrokken de tanden en kiezen zijn zichtbaar
– Hijgen
– Gromblaffen, grommen

Verbale signalen
Huilen
: Als een hond huilt probeert hij meestal iemand te lokaliseren. Een hond kan huilen als hij je kwijt is en je terug wil roepen. Als een hond gaat huilen, gaan andere honden in de buurt vaak meedoen. Huilen is vaak een signaal van stress en gebeurt bijvoorbeeld als je weggaat naar je werk. De hond heeft dan moeite met alleen te zijn. Sommige rassen huilen meer dan anderen, zoals de Beagle bijvoorbeeld.

Grommen: Als een hond gromt, geeft hij een waarschuwing. Je komt te dichtbij of je doet iets wat niet prettig is voor de hond. Een grom kan gevolgd worden door een uitval en een beet als je de hond niet met rust laat.

Janken: Als een hond jankt dan heeft hij pijn.

Piepen: Een hond die piept kan pijn hebben. Ook kan hij piepen van uit nerveuze opwinding bijvoorbeeld als er een hond nadert die hij graag wil ontmoeten, maar het tegelijk ook een beetje spannend vindt.

Blaffen: Er zijn verschillende soorten blaffen. Een hoge blaf betekent opgewondenheid en blijheid. Een lage blaf kan duiden op agressie en is een waarschuwing. Honden blaffen om verschillende redenen. Soms blaffen ze om aandacht te krijgen. Soms blaffen zen aar andere honden om aan te geven dat ze blij zijn of ze blaffen uit waaksheid.

 

 


Delen via:
Share this page via Facebook Share this page via Twitter
This entry was posted in Hondsdol. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


3 + vier =