Hondenverhaaltje


<- Terug

|



Ingezonden door Corrie van de Brugt

Even voorstellen, ik heet Cheeta, mijn tweepoters zeggen dat ik een Thaise lachhond ben,(hun vorige hond noemde ze een garbage terrier of een prullebakhond, dat zegt wat over ze). Ik ben namelijk in het vrolijke bezit van een onderbite. Andere namen die de tweepoters mij geven zijn “hertje, kikker en gewoon lieffie. Kikker heet ik overigens niet omdat ik groen ben, want ik ben zwart, maar ik heet zo omdat ik zo veel spring. Ze vinden mij op een kikker lijken. Oh ja, ik ben bijna 2 jaar en de tweepoters vinden dat ik nog steeds baby oogjes heb (what ever that means!) en als ik moe ben, ben ik schattig want dan heb ik vierkante oogjes ??? Kortom, ik ben in een gesticht beland. Maar beter een gesticht en gewaardeerd worden, dan in de vuilniszak waar mijn eerste eigenaar mij in had achtergelaten.

Ik heb de puppy training gevolgd bij KC Pampus en was eerst ontzettend bang. Allemaal enge tweepoters en heel veel enge honden en die hadden ook allemaal wat te zeggen. Ze gingen ruiken aan mijn kont…..Gedverdegedver. Nou daar heb ik van geleerd.. Voortaan ruik ik ook aan de kont van andere honden. Niet omdat het daar zo lekker ruikt maar ik heb geen handen, anders had ik ze liever een hand gegeven. Die kont daar moet ik ook altijd van niezen. Dan snuif ik en kijk ik verschrikt, mijn mond blijft een beetje openstaan en ik vertoon paniekstuipen.….My god, wat heeft die gisteren gegeten. Nou ja…mijn fantasie slaat weer op hol. Tijdens de cursus moest ik heeeeel erg mijn best doen en kreeg ik wel tienduizend heerlijke hapjes… Als ik lief keek, ging zitten, kwam als ik werd geroepen en ook nog tussendoor. Een heerlijke tijd was dat. Plotseling kreeg ik ook nog een examen, dat hadden ze me niet verteld…Hoezo Examen?… De kleine tweepoter ging het met me afnemen, de grote tweepoter ging sociaal doen (of te wel…kwekken met tweepoters in de kantine). Het was prachtig weer en ik had er zin in. Zin had ik in examen. Dat beloofde veel goeds want ik voelde de spanning, dat betekende lekker veel hapjes en aangehaald worden. Ik kon haast niet wachten. Ik had er zoveel zin in dat toen ik geroepen werd ik superhard rondjes begon te rennen, oren wapperend in de wind, onderbite laten klapperen en schijnbewegingen maken, dat deed ik.. Ik dacht alleen nog maar lekkere hapjes, lekkere hapjes. Ik ging het alvast vieren. Ik wilde wel recht omhoog springen maar ik bleef maar rennen, zo ontzettend gelukkig was ik. Die kleine tweepoter bleef mijn naam maar roepen. Wat nou dacht ik nog. Het is feest, het is spannend, ik krijg lekkere hapjes. Ik….Ik…Ik leef!. Even dat heerlijke hapje halen bij de kleine tweepoter. Nou, ik kreeg het wel maar ik werd niet aangehaald. Zij was niet gelukkig. Ondertussen stond de grote tweepoter alleen maar te brabbelen, ze kwijlde bijna, zag wit, was van streek en zei heel zachtjes, wwwww (ja, ik dacht eerst dat ze waf ging zeggen, maar ze stotterde nog even door) www wa wa wat is dit, wa wa waaaaarom?

Daarom! tweepoters, gewoon gelukkig zijn, lekker keettrappen en lekkere hapjes krijgen, daar doe ik alles voor, zelfs geweldig mijn best tijdens het examen!.

Cheeta

 

Delen via:
Share this page via Facebook Share this page via Twitter
This entry was posted in Hondsdol. Bookmark the permalink.

2 Responses to Hondenverhaaltje

  1. Liz Burggraaf says:

    Hoi Cheetah, ik heb het maar druk met jou. Nu moet ik dus ook via de Hondsdol, jouw belevenissen volgen en de belevenissen van je tweepoter via Facebook. Ach….als je maar happy bent!
    Wanneer kom je weer eens op de KC????

  2. annemarie de haan says:

    Mooi gebitje!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


1 + = acht