Kunnen honden zich schuldig voelen


<- Terug

|



Kunnen honden zich schuldig voelen
bron: Thedogdaily.com


Wanneer er bezoek naar mijn huis komt dan wordt die meestal besprongen door mijn vriendelijke, maar hyperactieve buurhond. Goober bespringt ieder individu dat onze straat inkomt en de meeste mensen schrikken zich rot. Ikzelf schrok ook toen hij het de eerste paar keer bij mij deed, maar een strenge ‘Nee’ en een ‘Zit’ is meestal voldoende om hem te kalmeren. Hij geeft mij dan ‘the look’.

U bent waarschijnlijk wel bekend met deze look. Het is het “Het spijt me zo, alsjeblief wees niet boos op me”-gezicht, waar zelfs de strengste harten van smelten. De meeste twee jaar oude kinderen lijken het ook al onder de knie te hebben. Maar hebben honden wel echt een schuldgevoel?

Onderzoek naar honden
Kynologisch expert Alexandra Horowitz heeft onlangs een uitgebreide studie gedaan naar het schuldgevoel van honden. Zij vroeg de eigenaren hun hond te verbieden een lekkere tractatie op te eten en vervolgens zelf de kamer te verlaten terwijl de tractatie in de kamer bleef liggen. Dr Horowitz verleidde sommige van deze honden om de traktatie alsnog op te eten, voordat de eigenaren terugkwamen. Vervolgens vertelde zij een aantal van de eigenaren dat hun hond het verboden snoep had opgegeten, maar ook aan eigenaren bij wiens hond dit helemaal niet het geval was.

Eigenaren die te horen dat hun hond zich hadden misdragen, (zelfs als dat niet het geval was), meldde dat hun honden schuldig keek. Van deze honden werd zelfs gezegd dat ze schuldiger keken dan de honden die daadwerkelijk hun buik vol hadden met traktaties. Uit de studie, gepubliceerd in het tijdschrift Behavioral Processes, zou kunnen worden geïnterpreteerd dat honden geen schuld kunnen voelen. Wij mensen zouden dat alleen maar denken, maar daar is Dr Horowitz het niet helemaal mee eens.

“Op basis van het experiment, zegt Dr Horowitz, kun je zeggen dat ‘de blik’ waarvan veel mensen denken dat die wordt ingegeven door schuldgevoel over hun ongehoorzaamheid, daadwerkelijk wordt ingegeven door de signalen die de ‘boze baas’ aan hem geeft.

Schuld en het begrijpen van verboden gedrag
Om schuldgevoel te voelen is er meer nodig dan alleen het besef dat bepaald gedrag verboden is. Dr Horowitz denkt dat voor schuldgevoel enige kennis van morele codes nodig is. Hierbij moet een individu zich niet alleen bewust zijn van het feit dat hij zelf een overtreding maakt, maar zich ook nog realiseren dat anderen zich ook bewust zijn van deze overtreding. Dat vraagt ​​om een meer ingewikkelde mentale verwerking dan alleen het leren dat bepaalt gedrag, bepaalde negatieve, ongewenste gevolgen kan hebben.

“Honden leren dat ze de ‘schuldige blik’ kunnen laten zien als we hen benaderen met een bepaalde toon of houding. Zij weten dat deze toon of houding kan leiden tot een uitbrander, omdat dat in het verleden ooit gebeurd is, “zegt Dr Horowitz.

Ontmoedigen van ongewenst gedrag
Schuldiggevoelens of niet, honden begrijpen wel het verband tussen straf en bepaalde gevolgen. Daarom bied Dr Horowitz het volgende advies:

• Indien mogelijk, negeer je hond als hij zich voor het eerst misdraagt. Het krijgen van aandacht, zelfs als je boos bent, kan een beloning zijn voor uw hond.
• Probeer de situatie die leidt tot het wangedrag te voorkomen.
• Het belangrijkste; Belonen als je hond het gewenste gedrag vertoont. Je huisdier zal de positieve feedback onthouden en meer geneigd om “goed” gedrag te laten zien in de toekomst.

Theory of Mind
Bij schuldgevoelens staat de zogenaamde ‘theory of mind” centraal. Het is de mogelijkheid om mentale toestanden, intenties of opvattingen toe te schrijven aan zichzelf en anderen. Dr Horowitz is van mening dat honden een rudimentaire theory of mind bezitten. Gedurende de studies, zegt ze, leken honden te letten op waar andere honden aandacht aan gaven – niet alleen op welke kant de andere honden opkeken, maar ook of ze afgeleid werden tijdens het spel, blanco in de verte aan het staren waren of klaar waren om te gaan spelen.

Dr Horowitz waarschuwt tegen antropomorfiseren van honden of toekennen van menselijke eigenschappen. Ze concludeert: “De beste tactiek is altijd eerst een stap terug te doen en te kijken naar wat de hond eigenlijk aan het doen, zonder direct aan de hond te denken als een klein, harig mens.”

 

Delen via:
Share this page via Facebook Share this page via Twitter
This entry was posted in Hondsdol. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


zeven − 4 =