Waarom eten honden gras?


<- Terug

|



Door: Annemarie de Haan annemarie@kcpampus.nl

Elk voorjaar eet mijn hond Rinus regelmatig gras om het vervolgens in de huiskamer weer uit te kotsen. Wat is hier gaande?

In de eerste dagen van de lente , wanneer het gras begint te groeien in grote groene bosjes, maakt mijn hond Rinus er de gewoonte van om massale hoeveelheden vers, groen en bedauwd gras te eten. Op zich is dat geen probleem, ware het niet dat hij het een half uur later weer uitkotst over mijn pas gedweilde huiskamervloer. Ook in de rest van de lente en de zomer doen allebei mijn honden zich tegoed aan een paar happen gras op hun ochtendwandeling.

Sommige mensen zeggen dat honden gras eten, omdat ze zich onwel voelen, dus ik vroeg me af of ik me zorgen maken moest over hun graasgewoonten. Betekent deze eetgewoonte dat zij zich voelen?

Dus ik deed wat onderzoek en kwam erachter dat niemand echt weet waarom honden gras eten . We weten dat wolven en andere wilde honden gras eten , (een studie uit 2006), net als de grote katten en vele andere wilde carnivoren . Dus de meeste onderzoekers gaan ervan uit dat honden hun smaak voor gras hebben geërfd van hun voorouders wolf. Het betreft dus een normaal en natuurlijk gedrag en niet een bijwerking van een moderne neurose. Maar als vleeseters geen gras kunnen verteren, laat dit ons achter met de vraag: Heeft dit gedrag nog een functie en geeft het wellicht een gezondheidsprobleem of dieet-behoefte aan? Of is het een verouderd evolutionaire overgebleven gedrag zonder functie, zoals rondcirkelen voordat een hond gaat liggend op een comfortabele hondenmand of ontleden van een pluizige knuffel door de haren en de vulling eruit te trekken?

Bij wolven wordt gesuggereerd dat het gras zou kunnen helpen tegen interne parasieten. Maar dit zou geen probleem moeten zijn voor een goed verzorgd hond die preventief wordt behandeld tegen wormen en andere interne parasieten. Maar de motivatie om dit historische gedrag uit te voeren zou nog kunnen bestaan, ook al is er geen reden meer voor.

Het is ook mogelijk dat het eten van diverse grassen een natuurlijk manier is om tekorten in de voeding aan te vullen, zoals tekorten in vitamines en mineralen. Een instinctmatig gedrag dat nuttig zou kunnen zijn, zelfs voor honden die nu leven op ogenschijnlijk van alle voedingswaarde voorziene commerciële diëten. Immers, het is toch niet mogelijk om ieder detail in een voeding te kennen en te weten waar de hond al dan niet van zou kunnen profiteren en dit aan te bieden in de dagelijkse maaltijd? Ook kan het zijn dat een voedingsstof wel in de voeding zit, maar dat het lichaam slecht of niet in staat is dit voedingsstof voldoende op te nemen.

Bij een grote poedel uit Japan werd het in 2007, het obsessieve eten van gras onder controle gebracht door de hond voeding met veel meer vezels te geven. Dit suggereert dat honden een behoefte aan ruwvoer hebben waaraan veel huidige diëten niet voldoen. Ruw voer zou de gezonde darmfunctie kunnen handhaven, ook als er geen sprake is van parasieten.

In 2007 werd er echter een onderzoek gedaan door Suede onder hondenbezitters waaruit bleek dat hoe de hond gevoed wordt geen invloed heeft op het eten van gras. Uit dit onderzoek bleek ook dat honden niet speciaal op zoek gaan naar gras als zij zich ziek voelen en ook niet alle honden moesten na het eten van gras braken. Dit komt niet overeen met de populaire theorie dat honden gras eten als zij maagklachten hebben, met als doel de maaginhoud uit te kunnen braken.

In een gecontroleerde studie door Samantha McKenzie in 2010 bleek dat honden met een lichte vorm van diarree (die misschien de behoefte aan meer ruwvoer voelen) minder gras aten dan een controlegroep. Bij beide groepen kwam braken eigenlijk niet voor.

Het enige wat wel een duidelijk verband heeft met gras eten is honger, blijkt uit een andere studie. Een honger gevoel kan er voor zorgen dat de hond gras gaat eten. Waardoor je je weer kunt afvragen of de poedel in het onderzoek van 2007 in Japan niet gewoon honger had en het geven van meer vezels zijn hongergevoel wegnam.

Honden eten meer gras als een bijzonder smakelijke grassoort beschikbaar is. Het ene gras smaakt beter dan het andere. We zouden kunnen speculeren dat honden in het voorjaar meer gras eten omdat het gewoon smakelijker is en er in onze steden een overschot aan fris knisperend gras is in de parken, uitlaatvelden en tuinen.

Dus als gras eten niet schadelijk is en wellicht zelfs gunstig is, kan het geen kwaad mijn Rinus te laten grazen of dit zelfs aan te moedigen. Een plantje kattengras, geeft mijn honden iets te snacken als ze alleen thuis zijn en ze lijken er van te genieten. Ze hebben op deze manier direct toegang tot het felbegeerde gras, waardoor ze op de wandelingen minder gras eten. Sinds ik het kattengras in huis heb staan heb ik geen braakpartijen meer in huis gehad, waarschijnlijk om Rinus het nu meer gedoseerd kan eten. Ik ben er dankbaar voor.

Mijn conclusie is deze : Gras eten lijkt een normale bezigheid te zijn voor carnivoren. Er is geen relatie met ziekte symptomen. Ik laat mijn honden gras eten. Ze genieten ervan.

Maar ik ben wel geïnteresseerd om te horen of iemand anders andere ervaringen heeft en bijvoorbeeld heeft gemerkt dat het gras eten wel een teken was van grotere (gezondheids)problemen of dieet wensen. Wat normaal is voor de ene hond kan iets heel anders betekenen voor de ander.

 

Delen via:
Share this page via Facebook Share this page via Twitter
This entry was posted in Hondsdol. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


vier + 6 =